پک های پشت سر هم ... دود، اهنگ بلند ، که خودم را گم کنم در تشنگی تلخی زیاد بعد از یک لقمه شیرینی امروزنه ، شیرین نبود، حتی امروزم. یعنی اصلا مزه یی نداشت، تلخی اکنونم را ترجیح می دهم بر شیرینی واهی عشق ممنوع.مدتهاست با خودم چالشی برگزار نکرده بودم، امروز عمدا خواستم بشکنم...نه بعنوان ضعف بود نه هوا ...

گاهی و گاهی همیشه حرفهای است برای نگفتن

این روزها، ماهها و سالهای اخیر حس و حال و هوای زن بودنم را دزدیده اند. تبدیل به یک اندام ظریف زنانه با یک افکار تحمیلی مردانه گردیده ام( منظور از مرد، نر بودن نیست). دلم پشتی همانند خودم می خواهد، دلم می خواهد همانند خودم سورپرایز شوم. دلم عشق محکمی

زن ها زخم های زیادی برای نگفتن دارند زخم هایی که از چشم هایشان سر باز می کند و خوب دیدن تنها تفاوت مردی ست که همیشه می ماند...

لیلی زندگی است... لیلی زیردرخت انارنشست،درخت انارعاشق شد،گل داد،سرخ سرخ... گلهاانارشدند،داغ داغ.... هراناری هزاردانه داشت.دانه هاعاشق بودند،توی انارجا نمی شدند.انارکوچک بود،دانه ها بی تابی کردند،

هوای حوصله ام ابری است..... هوای دلم طوفانی است چشمی ازعشق می خواهم تا رود آفتاب بشوید دلتنگی مرا هنوز عشق در حول و حوش چشم من می چرخد از من گرفته اند چشمانم را کسی باب دلم نبود مرا در کوچه های محبت

هيخ زنى تمام نمى شود تا وقتى كارت زرد بى توجهى نشانش ندهند... مردى كه كلاهش را بچسبد كه باد نبرد همين ترس، تمام دارايى عاطفى اش را تقديم باد مى كند... حال دلم شبيه روزهاى آخر اسفند است، ميدود نميداند

امروز بعد از ۹۱ روز باریدم، نتوانستم قوی باشم ، نتوانستم خوشحالی ۱۰۰ روزه ام را افطار کنم، شکستم آنچنانی اذیت شدم که مثل شکستن نوکهای مداد رنگی ام بهت آب شدن آنچه به آن عشق می ورزیدم. ناراحتی پدر خوش

بى تو اما عشق كى معناشود؟من امروز چه دلتنگ بودمالان مسافر مقصدى نامعلومم، نسشته ام و به هياهوى اين جماعت خيره امگرمى دستهاى تو  آنقدر سرد بود كه

وقتی بودنِ کسی تمام شد باید پذیرفت که تمام شده، دست و پا زدن فایده ای ندارد، باید بگذاری برود پیِ کار و زندگیاش، باید قبول کنی که شبیه خوردن یک نوشی